Tępo-ostry zapach PiS-u

Felieton, Społeczeństwo

Polska: Naród Bohaterów. Naród popaprańców, którzy swoim egoizmem i gnuśnością co rusz doprowadzają ojczyznę na skraj przepaści, by w chwili ostatniej bohatersko, po trupach tę samą ojczyznę ratować.

Echa Społeczne - ogień, płomień, kobieta
żródło: Pixabay
Adam Czejgis:

Tępo-ostry zapach PiS-u, z naturalnymi znieczulaczami smrodu: przyzwyczajeniem, egoizmem i lenistwem. A czego się nie znieczuli, to się wyperfumuje i usprawiedliwi: patriotyzmem, koniecznością obrony tradycji i wiary przodków, troską o bezpieczeństwo bezpiecznych i strachem przed obcymi, których nie ma. I dumą z obrońców, którzy owszem bronią, ale siebie i swoich mocodawców, i to głównie przed niby-bronionymi.

Przyzwyczajenie:
Każde nieszczęście, każdy smród z czasem powszednieją. Blizny wydają się jakby gładsze, smród jakby mniej dokuczliwy, mniej wyczuwalny.

Egoizm i lenistwo:
Widzisz zło, współczujesz, rozumiesz… Wiesz, że trzeba… Co ty możesz…! I tak już wiele zrobiłeś, żeby tylko każdy… Masz obowiązki. Twój czas kosztuje. Twój czas jest twój. Pójdziesz jutro.
Demonstracje – czy to coś da? Głowa cię boli, to nie na twoje nerwy, nie na twoje zdrowie. Zresztą masz urodziny, imieniny, ślub – dzisiaj mecz a w ogóle, to zarobiony jesteś.
A bo Kijowski… A ten Łoziński to… Petru, Schetyna – tfu tfu, fiu fiu… Zjednoczenie, to by było coś… A cała ta polityka to jedno ku..stwo…

Warszawa, 10 czerwca 2017 r: „Strajk Kobiet”, „Męskie Wsparcie Strajku Kobiet”, „Anty-Miesięcznica”… Sto dwudziestotysięczne miasto na Mazowszu [Płock – przyp. red.]: Tydzień temu, z miejscowego KOD-u do Warszawy na marsz w rocznice Wyborów Czerwcowych pojechały cztery osoby. 10 kwietnia – zero.
Osiemdziesiąta szósta Miesięcznica Smoleńska: Prezes Kaczyński najpewniej swoim zwyczajem znów zwyzywa większość Narodu.

Polska: Naród Bohaterów. Naród popaprańców, którzy swoim egoizmem i gnuśnością co rusz doprowadzają ojczyznę na skraj przepaści, by w chwili ostatniej bohatersko, po trupach tę samą ojczyznę ratować.
Jeśli i tym razem zdążą, będzie podobnie.
Jeśli wiem, że tego nie dożyję, czy jest mi żal? Nie wiem.

Dodaj komentarz