Powstanie Warszawskie. Dzień pięćdziesiąty szósty – 25 września 1944 (poniedziałek)

Historia, Powstanie Warszawskie
Agnieszka Rusocka-Malinowska

Walka zbrojna

Echa Społeczne - Powstancza Warszawa

Niemcy po raz kolejny przysłali do Powstańców parlamentariuszy z propozycją kapitulacji Mokotowa. Tym razem było to dwóch, wziętych do niewoli oficerów AK. Powstańcy pozostawili ją bez odpowiedzi więc gen. Rohr kontynuował ataki. Polacy utracili pozycje na linii: al. Niepodległości – Naruszewicza – Lewicka. Udało im się utrzymać tereny warsztatów Opla przy Włościańskiej, oraz punkty przy ul. Bieniewickiej i Gdańskiej. Mimo to szala powodzenia przechylała się wyraźnie na stronę Niemców. Z godziny na godzinę kurczył się obszar kontrolowany przez Powstańców. Ponosili oni dotkliwe straty w zabitych i rannych, brakowało wody, żywności i lekarstw. Dodatkowo sytuację utrudniały ograniczenia i trudności w kontakcie z Komendą Główną AK. Dowodzący oddziałami AK na Mokotowie ppłk Józef Rokicki, ps. „Karol”, nie widząc sensu dalszej obrony w tym rejonie podjął samowolną decyzję o ewakuacji żołnierzy i służb cywilnych do Śródmieścia.

Zbrodnie przeciwko ludności

Niemcy wciąż bezkarnie mordowali personel i pacjentów szpitali odkrywanych w zajmowanych budynkach. Tego dnia nieprzyjaciel wkroczył do punktów medycznych przy ul. Czeczota 17 i Lenartowicza.

Działalność informacyjna, społeczna, polityczna

Działające w Warszawie organizacj demokratyczne zawiązały Powstańcze Porozumienie Demokratyczne. W skład sojuszu weszły:

Przedstawiciele Krajowej Rady Narodowej
Centralny Komitet Ludowy
Centralizacja Stronnictw Demokratycznych, Socjalistycznych i Syndykalistycznych
Rada Obrony Narodu
Centralny Komitet Młodzieży

Tego dnia wysłano depesze, które nawiązywały do zaangażowania radzieckich sił zbrojnych w pomoc Powstańcom. Jedną nadał oficer AK do dowódcy 1 Frontu Białoruskiego – Konstantego Rokossowskiego; drugą – dowódca Połączonych Sit Zbrojnych AL, PAL i KB (Armii Ludowej, Polskiej Armii Ludowej i Korpusu Bezpieczeństwa) do Józefa Stalina:

Depesza „Montera” do Rokossowskiego:

„Od 24 IX silne natarcie niemieckie na naszą dywizję mokotowską. Proszę o bombardowanie zgrupowań niemieckich.”

Depesza dowódcy Połączonych Sit Zbrojnych AL, PAL i KB do marszałka Józefa Stalina:

„W imieniu połączonych sił zbrojnych Armii Ludowej, Polskiej Armii Ludowej i Korpusu Bezpieczeństwa, oraz społeczeństwa walczącej Warszawy przesyłam gorące podziękowanie za pomoc powstaniu zarówno w formie zrzutów broni, jak i przede wszystkim przez poparcie naszej walki przez Czerwoną Armię.

Wyrażamy głębokie przekonanie, że nawiązane stałe współdziałanie doprowadzi wkrótce do pełnego oswobodzenia Warszawy. Siły powstańcze będą mogły połączyć się z Wojskiem Polskim pod dowództwem gen. Roli-Żymierskiego, aby wspólnie z Czerwoną Armią doprowadzić do końca dzieło wyzwolenia Polski.

Wspólnie przelana krew pod murami Warszawy przez żołnierza polskiego i sowieckiego stanie się trwałym cementem łączącym oba narody

J. Skokowski
gen. dyw.

„Wojsko Polskie” 1944 nr 3, s. 1

Ze świata

Adolf Hitler podpisał dekret o powołaniu pospolitego ruszenia w Niemczech (niem. Volkssturm). Do oddziałów Volkssturm powołani byli niemieccy mężczyźni w wieku 16-60 lat. Dekret zaczął się od apelu:

„Ponieważ zawiedli nas wszyscy nasi europejscy sojusznicy, (…) wróg na niektórych frontach stoi w pobliżu granic Niemiec. (…) Dla wzmocnienia aktywnych sił naszego Wehrmachtu, a w szczególności dla prowadzenia nieubłaganej walki wszędzie tam, gdzie wróg zechce stanąć na niemieckiej ziemi, wzywam wszystkich zdolnych do noszenia broni niemieckich mężczyzn, aby stanęli do walki.”

 

Dodaj komentarz