Powstanie Warszawskie. Dzień pięćdziesiąty siódmy – 26 września 1944 (wtorek)

Historia, Powstanie Warszawskie
Agnieszka Rusocka-Malinowska

Walka zbrojna

Echa Spoleczne - Ewakuacja Mokotowa
Powstaniec z Mokotowa wychodzi z kanału przy ul. Wilczej; Śródmieście, koniec wrz. 1944

Rozpoczęła się zarządzona przez ppłk. Józefa Rokickiego, ps. „Karol” ewakuacja kanałami żołnierzy Mokotowa do Śródmieścia. Po kilku godzinach, gdy do Śródmieścia dotarło około 800 osób, nadszedł rozkaz płk „Montera” nakazujący powrót i dalszą obronę Mokotowa. Wówczas w kanałach znajdowało się około 400 żołnierzy. Rozkaz spowodował zamieszanie, które zaalarmowało Niemców. Zabarykadowali oni niektóre odcinki kanałów, ustawili straże przy włazach. Część żołnierzy zginęła tej nocy w kanałach, które nieprzyjaciel obrzucał granatami i wpuszczał tam gaz z karbidu. Część wpadła w ręce wroga wychodząc z kanałów.

Działalność informacyjna, społeczna

„Rejonowa Delegatura Rządu na Warszawę-Południe wzywa wszelkiego rodzaju mechaników, monterów, ślusarzy kowali itp. do zgłaszania się do biura budowy studzien, ul. Wilcza 10.

Z inicjatywy biura wybudowano 40 studzien, które nie mogą być uruchomione wskutek braku sprzętu technicznego.

Od zgłoszenia się wyżej wymienionych fachowców zależy dalsze polepszenie zaopatrywania ludności w wodę.”

„Biuletyn Informacyjny”, Warszawa, 26.09.1944 r.

W „Głosie Warszawy” opublikowano Odezwę Powstańczego Porozumienia Demokratycznego:

„Do społeczeństwa Stolicy!

Walka, jaką 8 tygodni toczy bohatersko społeczeństwo Warszawy, weszła w fazę decydującą. Armia Czerwona i Wojsko Polskie niosą pomoc i odsiecz umęczonej Stolicy (…).

(…) Dzięki zwycięstwom sojuszniczej Armii Czerwonej, dzięki męstwu współdziałającego z nią Wojska Polskiego wkrótce już cała Polska odetchnie Wolnością, powstanie z gruzów, aby tworzyć nowe niepodległe życie.

W obliczu zadań, jakie stoją przed nami, doprowadzenie do końca walki z krwawym okupantem, uwolnienie polskiej ziemi, aż do ostatniego skrawka spod jarzma hitlerowskiego, oraz wzniesienie zrębów silnej, niepodległej i demokratycznej Polski, należy skupić wszystkie żywe i twórcze siły Narodu Polskiego. Nie interesy partii, grup, czy jednostek; lecz interes Narodu i Państwa Polskiego musi wskazywać nam drogę.

(…) Powstańcze Porozumienie Demokratyczne uznaje Polski Komitet Wyzwolenia Narodowego za władzę wykonawczą Narodu.

Powstańcze Porozumienie Demokratyczne staje na (…) drodze współdziałania ze wszystkimi państwami sojuszniczymi (…). Tylko w zgodnej sąsiedzkiej współpracy ze Związkiem Sowieckim, Polska może odzyskać wydarte jej ziemie zachodnie i uregulować sprawę naszych granic wschodnich i północnych, oraz zabezpieczyć się przed nową katastrofą niemieckiej agresji.

Powstańcze Porozumienie Demokratyczne, zwracając dziś wszystkie swe siły do walk na barykadach Warszawy, współdziała ze spieszącym na odsiecz Wojskiem Polskim i Armią Czerwoną. Wyrazem tego współdziałania jest podporządkowanie Połączonych Sił Zbrojnych AL, PAL i KB gen. Roli-Żymierskiemu.

Po uwolnieniu Stolicy organizacje skupione w PPD staną do pracy nad odbudową i przebudową Polski w duchu społecznej sprawiedliwości, prowadzącej do utrwalenia ustroju demokracji i wolności, poprzez głębokie reformy (…).

Jednocząc swe wysiłki z Polskim Komitetem Wyzwolenia Narodowego – PPD wzywa wszystkie ugrupowania i organizacje polityczne, aby wyzwoliło się spod presji szkodliwych i sprzecznych z interesami Narodu koncepcji, łączyły się z PPD (…) i PKWN nad wyzwoleniem i odbudową Wolnej, Niepodległej i Sprawiedliwej Polski Ludowej.

Powstańcze Porozumienie Demokratyczne

Ze świata

Premier brytyjskiego rządu Winston Churchill wygłosił w Izbie Gmin oświadczenie, w którym zapewnił, że Wielka Brytania zrobiła wszystko aby pomóc walczącej Warszawie. Złożył też hołd „bohaterstwu i wytrwałości polskiej Armii Krajowej”.

Dodaj komentarz